Zeilkamp Vinkeveen van 30 juni - 3 juli 2008

Om maandag 30 juni verzamelden wij met 7 jongens en 3 leiders bij de Zuidpool om 9:00 uur 's ochtends. Het was even wennen want we konden niet in het clubhuis, dat was verhuurd aan een kantoorgroep. Wel konden we in de botenloods, waar alles al klaar lag wat meegenomen moest worden. Arne en Schipper waren de dag tevoren al bezig geweest al het kampmateriaal in de botenloods te zetten en de boten klaar te maken. Eindelijk kon de sleep op weg en gingen wij naar de sluis.

We hadden geluk want de sluis ging net open. Daarna door de grachten richting de Amstel. Op de Amstel gingen wij op volle kracht varen en kon de Schipper het sturen aan z'n bemanning overlaten. Sven en Lodewijk deden dat prima. Om 12 uur waren we bij de molen en het weer was al flink warm. Lodewijk kon op het dak zonnen en genieten van z'n chips. In de sleep was alles goed en werd er ook genoten van de vaartocht.

Een lunchstop hadden we in Ouderkerk a/d Amstel. Iedereen kon even wat shoppen en de leiding deed nog de laatste boodschappen. Hierna gingen wij over bakboord naar de Kerkbrug. Het stoppen voor die brug was heel moeilijk want er stond een flinke stroming en wind van achteren die ons naar voren duwden. De brugwachter had kennelijk een lunchpauze, zodat we besloten dat de zeilboten vast onder de brug door konden en de Zwarte Zee nog moest wachten op de brugwachter.

De brugwachter kwam eindelijk en de ZZ kon, voorbij de brug, de sleep weer aanhaken. We voeren over de rivier de Bullewijk. Bij de volgende brug hadden we wat problemen, die eerst opgelost moesten worden, maar uiteindelijk konden wij weer verder onder die brug door en gingen richting de rivier de Holendrecht. Wij gingen 2 keer onder een snelweg door en kwamen toen op ons einddoel van deze dag, het Abcouder Meer.

De sleep ging voor anker en de bemanning van de ZZ had het zo warm dat, terwijl de Schipper nog met het anker bezig was, ze meteen in het water doken om hun wetsuit uit de bagage in de Zeearend te halen. De andere jongens doken toen ook direkt in het water en hadden de surfplanken mee genomen. Het water was lekker warm zodat de wetsuits niet opgegraven hoefden te worden uit de berg bagage. De jongens speelden heerlijk op het water. Ook werd er getraind in het redden van een "baby". Binnen 10 tellen moest je dan je "winterkleren" uit doen en naar de baby zwemmen. Het was moeilijk om in je bagage nog 8 kledingstukken te vinden om aan te trekken om de test te doen. Toch werd de baby weer vele malen gered.

Hierna werden de jongens nog gedropt op een rivier bij woonboten en moesten ze zien terug te peddelen naar onze ankerplaats.

Ondertussen was een lekkere maaltijd bereid en we konden ons bord en bestek zoeken. Wie geen bord had meegenomen kreeg een hondenbakje. Hierna, even niet zwemmen en deden we spelletjes. Na tanden poetsen en wassen, in je boot onder het dekzeil je slaapzak in. De leiding kon daarna genieten van de stilte en de ondergaande zon.

Dinsdag 1 juli

Om acht uur lagen de jongens al op surfplanken of in de bootjes te peddelen. Het was schitterend weer en het zou wel heel heet worden. Na het ontbijt gingen wij de boten weer klaarmaken voor de sleep.

De volgorde van de boten werd nu: De Zwarte Zee / Zeearend / Bever / en de surfplanken. Vandaag zouden we door de slingerende rivier de Angstel varen, door de weilanden en langs de molen en het kasteel . Een nauwe vaart ging naar Abcoude en dan daar door de grachtjes tot de Heinkuiterbrug. Hier moest je bellen voor de bediening, want de brug onderdoorgang was maar 70 cm hoog. Een brugwachter kwam op z'n fiets en opende de brug. Een klompje aan een hengelstok kwam voor je neus waar het bruggeld in moest. Schipper betaalde meteen voor de volgende brug, totaal 4,40 Euro. Door de smalle grachtjes met een grote bocht, kwamen wij bij de volgende brug. Onze zelfde brugwachter werd daar geholpen door een andere man, die meteen met het klompje voor de neus van Schipper zwaaide. Ze kregen bijna ruzie toen de echte brugwachter uitlegde dat we al voor 2 bruggen hadden betaald.

Toen kregen wij een prachtige tocht door de kronkelende Angstel. Paarden met veulens op de weilanden en jonge pony's. Bij de molen kwam een splitsing en we kozen de brede vaarweg zonder waterplanten. Toch was Schipper niet zeker want deze vaarweg ging niet naar de molen. In de verte zag hij de molenaar wuiven, die zijn brug al open deed. Dus even draaien en door een nauwe open stuw, richting molen. Bij de Dorpsbrug van Baambrugge moesten we bellen voor de bediening. Op het bordje stond (uitgeveegd) "geen sluisgeld" en op een ander bordje "sluisgeld 2,20 Euro". En daarnaast: "1 keer bellen, wachttijd ongeveer 30 minuten". Er lag al een boot aan de andere kant van de brug te wachten.

Na 15 minuten wachten werd Robin zo ongeduldig dat hij nog een keer lang belde. Na 5 minuten kwam een tractor met een boer die mopperde dat er meer keren was gebeld en dat daardoor de batterijen van z'n mobiel apparaat leeg raakten. Toch bleek het een aardige man en hij zou ook de volgende bruggen open doen voor ons. Schipper betaalde meteen ook voor die bruggen. Zo voeren we verder door het schitterende riviertje toen opeens de kreet kwam, dat we een surfplank hadden verloren. Dan proberen de sleep ergens te meren en afspreken wie de plank wilde halen. Lodewijk had het warm en bood zich aan, maar toen hij zag dat hij door velden waterlelies moest zwemmen bedacht hij zich. Toen ging Jesse.

Na 200 m peddelen kwam Jesse met de surfplank terug en nu kon de plank beter vastgemaakt worden achter de sleep. De brugwachter met de tractor had op ons gewacht en opende de Slotbrug van het kasteel Loenersloot. Door de bomen kon je het kasteel zien liggen, de slotgracht heeft een open verbinding met de Angstel.

Na de brug gingen we verder en onder de brug van de rijksweg N201 door en daarna ging de Angstel naar bakboord. Wij gingen rechtdoor, de Geuzensloot door, tot de Demmerikse Sluis. Die was dicht wegens lunchpauze. Na een 15 minuten ging de sluis open en wij werden gewaarschuwd dat we 1,85 m zouden gaan zakken. Dus lange lijnen gebruiken en tijdens het zakken de touwen vieren en ondertussen de boten afhouden van de glibberige sluiswanden. Vieze handen dus. Na de sluis onder 2 bruggen door, om op de Noordplas te komen. Wij vonden op eiland Nr.9 een mooie plek om de boten te meren en hadden daar ook een groot grasveld ter beschikking.

Het water was glashelder en je kon de bodem tot 3 meter diep zien. Natuurlijk werd er meteen gezwommen en gedoken naar de bodem. De jongens vonden schelpen en zagen vissen van wel 50 cm lang zwemmen. Dit was genieten! Tegen 5 uur gingen wij boodschappen doen in het dorp. We probeerden de doorgang te vinden naar de Heulbrug en moesten wat zoeken op de Kleine Plas. Bij de eerste brug, 70 cm hoog, bleek dat de brugwachter al aan het eten was. Na een kwartier kwam hij beide bruggen openen en konden wij met de boot bij de Roerdompbrug aanleggen aan de boodschappen steiger. Beneden in de polder lag een Super de Boer.

De avondmaaltijd werd Kip Tandoori. Dat was smullen! Het voordeel van het eiland was dat er een toilethuisje was en een drinkwaterkraan. Na het eten moesten er weer wat rode ruggetjes ingesmeerd worden.

Woensdag 2 juli

Na het ontbijt werd er weer veel gedoken. Voor het insigne "Bemanning Zwarte Zee" werden de volgende eisen geoefend

Het verwijderen (5 x) van een kleefmijn van onder de Zwarte Zee. (Guido, Lodewijk en Sven hadden 4x gehaald / Robin 5x)
Het uit de schroef halen van een touw. (Lodewijk geslaagd)
Het redden van een "baby" (Kaspar en Guido geslaagd)

Tegen 3 uur gingen wij weer naar het dorp voor inkopen. Nu via de Gemeensbrug. Bij de brug kon Schipper een vat smeerolie kopen voor de ZZ. Bij de Supermarkt werd er pasta gekocht en nog meer lekkers.

Toen wij terugkwamen op het eiland, kwamen er donkere wolken aanzetten en hoorden wij het 10 km ver weg rommelen. Meteen grote aktie! De Optimisten gingen de kant op en werden vast gebonden aan boompjes. De dektenten werden extra vastgezet aan de binnenkant en in de ZZ werd ruimte gemaakt voor alle jongens en leiding. Iedereen hielp mee. Het begon hard te waaien en wij kropen in de "kooi van Faraday" (de kajuit) en maakten het er gezellig. De regen kletterde op het dak, maar het onweer passeerde in het noorden, boven Amsterdam misschien?

Toen het niet meer regende konden wij gaan koken en eten. De jongens speelden rovertje in de bosjes. Tegen acht uur gingen wij naar de steigers van eiland 4 om Enno weg te brengen. Die nacht werd er goed geslapen.

Donderdag 3 juli

Het was bewolkt weer, maar we hadden genoeg te doen. Plotseling kregen wij een telefoontje van de vader van Guido. De familie zou op vrijdag naar Spanje gaan maar ze hadden ontdekt dat het paspoort van Guido was verlopen. Guido moest dus mee naar het Duitse Consulaat. Schipper ging naar de steiger van eiland 4 en vond daar de vader die natuurlijk vreselijk zenuwachtig was, want hij moest meteen door naar het Consulaat. En weg was Guido!

Om 11:32 gingen we zeilen in de Zeearend. Aan de andere kant van het eiland werd deze met de kop in de wind opgetuigd. De jongens moesten leren hoe je dat moet doen. Dan een heerlijke zeiltocht over de hele plas.

Die middag werden alle jongens opgehaald met... auto's! Het was nog even spannend of de ouders van Lodewijk met het Fiatje 500 of met de BMW zouden komen. We hadden 5 jongens met veel bagage. De andere ouders waren al geweest om hun zoon eerder op te halen dus hadden wij maar 1 kans. De leiding had al strippenkaarten gekocht, voor plan B, om 2 jongens per OV naar Amsterdam te brengen. Gelukkig kwam de BMW en konden alle jongens vervoerd worden.

De leiding bracht op vrijdag 4 juli de hele vloot van boten naar Amsterdam.